Regiovoorzitter Zeeland
Petra Broeksema


‘Ik voel me een kind in een snoepwinkel’


Een aanpakker. Met de broodnodige drive en het juiste gevoel voor het bewaren van overzicht. Zo beschrijft Petra Broeksema-Minderhoud zichzelf, terwijl ze benadrukt dat het met twee benen in de Zeeuwse klei staan noodzakelijk is voor haar nieuwe functie. De 41-jarige Broeksema is sinds april 2019 de gedreven voorzitter van KNHS Regio Zeeland. Ze heeft grootse plannen met haar provincie.

‘Deze provincie is vrij bescheiden, maar onder de oppervlakte merk ik veel enthousiasme’

Minderhoud is een bekende naam in de paardensport. Hoewel de bekende dressuurruiter met Petra op dezelfde manege heeft gereden en zelfs in hetzelfde Zeeuwse dorp opgroeide, zijn de twee geen directe familie van elkaar. ‘Ik ben met paarden opgegroeid. Men zegt wel eens dat sommige kinderen al op een paard zitten voordat ze kunnen lopen. Ik was ook zo’n kind dat altijd met paarden en pony’s in de weer was. Op dit moment hebben we een aantal paarden aan huis staan. Ik rijd veel dressuur en heb een aantal keer Z gereden. Met mijn springgefokte paard, eigenlijk een familiepaard, rijd ik nu M2. Mijn man Bastiaan springt en doet aan eventing, in het verleden zelfs op CCI3*-niveau. Hij heeft nu een jong en onervaren paard om op te leiden. Met twee fokmerries hebben we onze eerste stappen in de fokkerij gezet en voor onze dochter staat er een kleine pony. Zij is net zeven geworden en heeft, met zo nu en dan een Bixie-wedstrijdje, vooral heel veel lol met haar dieren. Het is een mooie manier van leven, zo met alle dieren om het huis heen.’

De onbekende regio

‘Ik ben voor het regiovoorzitterschap gevraagd, want ik wist niet eens van het bestaan van een vacature,’ bekent Petra als we vragen waarom het haar zo trekt om de paardensport in haar thuisprovincie naar een hoger niveau te tillen. ‘Om eerlijk te zijn was ik niet heel bekend met KNHS Regio Zeeland. Bij de KNHS dacht ik aan Ermelo, niet per se aan de regio. Ik heb me er vervolgens in verdiept. Als het mij als paardensporter in hart en nieren zo onbekend was, bij wie is dan wel bekend wat de regio doet? Ik ben een echte aanpakker en zet graag wat op poten. Als niemand de handschoen oppakt, gebeurt helemaal niets en als ik dan iets voor deze mooie sport terug kan doen, doe ik dat natuurlijk graag. Ik zie het ook als een kans om te ontwikkelen. De paardensport ontplooien in de regio, de KNHS Regio Zeeland verder helpen en natuurlijk mijn eigen ontwikkeling speelt ook mee. Ik grijp graag iets nieuws aan als dat op mijn pad komt.’

Een druk bestaan? ‘Welnee. Als je het goed organiseert, krijg je veel gedaan’

Werk aan de winkel

De kersverse regiovoorzitter realiseert zich dat werk aan de winkel is. ‘Veel ruiters kennen de regio alleen van de regiokampioenschappen. Ik ben geen kampioenschapsruiter en ik heb de regio dus ook nooit opgezocht. In die zin kun je zeggen dat ik zelf ook wat afstandelijk ben gebleven. Het is mij ook nooit bijgebracht of het is simpelweg niet bijgebleven. Omdat de regio voor mij zo onbekend was, wil ik meer de bekendheid opzoeken. We mogen best trots zijn op wat we hier in Zeeland allemaal doen. Communicatief valt daarom nog wel een slag te slaan. We willen ook met de jeugd en de opleidingen aan de slag. Het Regiobelofteplan mag bijvoorbeeld wel eens tegen het licht worden gehouden. Het allerbelangrijkste is dat we als bestuur moeten bouwen aan ons eigen huis. We moeten elkaar beter leren kennen. Niet alleen qua taakverdeling, maar ook elkaars sterke en zwakke punten ervaren. Het eerste jaar is zien, proeven, voelen en vooral veel proberen. We moeten maar gewoon meemaken wat er allemaal gebeurt.’

‘Over tien jaar kunnen we de paardensport zomaar op een totaal andere manier beleven en uitvoeren’

Recreatiesport

Petra is ervan overtuigd dat de regio veel te bieden heeft. Niet alleen in het stimuleren van de jeugd en hun vraag naar opleiding, ook op het gebied van de recreatiesport verwacht Broeksema stappen te zetten. ‘De recreant is lang onderbelicht gebleven in Zeeland. Dat is jammer, want in deze provincie kun je alle kanten op. We hebben oneindig veel strand, er is bos en we hebben in de polder natuurlijk de landweggetjes. Vergeet de paden in Zuid-Beveland niet, waar je als ruiter tussen de fruitbomen door rijdt. Zeeland is echt heel rijk voor een recreatieruiter. We zijn hard op weg om een bestuurslid aan te stellen die de belangen van de recreatieruiters behartigt. Ik heb gesprekken gevoerd met Staatsbosbeheer en er zijn contacten met potentiële gebiedscoördinatoren gelegd. De recreanten staan te springen om aan de slag te gaan met initiatieven als Adopteer je route.

Een kwantiteit aan kwaliteit

Wat maakt Zeeland zo interessant qua paardensport? ‘Het is niet de kwantiteit waar we in excelleren, maar we hebben wel een kwantiteit aan kwaliteit. Zoals ik zei kun je hier op recreatief gebied alle kanten op. We hebben hier fantastische paardensportaccommodaties en mooie concoursen, zoals De Kroo Ruitersport in Nieuw- en Sint Joosland, waar zelfs internationale wedstrijden worden georganiseerd. Jumpin’ de Weel is jaarlijks een sportief hippisch feest, waar veel bezoekers op af komen. We hebben een scala aan topruiters van wie ruiters veel kunnen leren. De school van Leunus van Lieren reikt ver: Jessica en Chantal Nijpjes, Lucie Louws die nu als een komeet omhoog schiet, Europees kampioen Jeanine Nieuwenhuis en natuurlijk Thamar Zweistra. We hebben hier de ambitieuze VMF Stables, met Stephanie de Frel als kopvrouw. EK-gangers Jasmien de Koeyer en Annemijn Boogaard komen ook uit deze regio. We zijn trots op Marcella de Kam, de bondscoach van de eventingjeugd. Wat dat betreft is Zeeland een voedingsbodem voor jonge talenten en ruiters die meer willen leren. Ik denk dat deze provincie vrij bescheiden is. Onder de oppervlakte is veel enthousiasme, merk ik nu al als ik gesprekken voer. Ik hoor onder meer leuke initiatieven over meertallen en het laten groeien van Bixie-wedstrijden.’

‘Je kunt de paardensport
op meerdere manieren beoefenen
en dat willen we laten zien’

Bezige bij

Een bezige bij, zo kunnen we Petra wel beschrijven. In het dagelijks leven is Broeksema werkzaam als projectmanager en ontwikkelmanager in de weg- en waterbouw. Ze verwacht het projectmatige van haar dagelijkse werk goed te kunnen vertalen naar het regiovoorzittershap. Organisatieontwikkeling en persoonlijke ontwikkeling van de mensen om haar heen vindt ze interessant en daarin ziet ze ook kansen voor de regio. Daarnaast houdt de regiovoorzitter zich bezig met de organisatie van Eventing Zeeland. Een druk bestaan? ‘Welnee. Als je het allemaal goed organiseert, krijg je veel gedaan.’

Met de tijd meegaan

‘Ik hoop dat er de komende jaren voldoende aanwas blijft vanuit de jeugd. Dan bedoel ik niet alleen op ruiterniveau. Ik zou ook graag zien dat de jeugd interesse krijgt voor functies als official. Voor ons als bestuurders is het belangrijk dat we meegaan met onze tijd. Hoe ziet de beleving van de paardensport er over tien jaar uit? Ik zie hoe mijn dochtertje van zeven omgaat met social media en al zo anders denkt dan voorgaande generaties. Ik ben benieuwd hoe dat er over tien jaar uitziet. Het kan maar zo dat we de paardensport op een totaal andere manier beleven en uitvoeren. De intrinsieke motivatie zal er bij een groot deel van de jeugd nog steeds zijn. Toch denk ik wel dat de intrinsieke motivatie door andere prikkels wordt gevormd. Ik ben zelf opgegroeid met dieren om mij heen. Die pony aan huis was normaal. Voor mijn dochter geldt dat nu ook, maar ik signaleer bij veel leeftijdsgenootjes dat met dieren omgaan helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Die intrinsieke motivatie om met paarden aan de slag te gaan, is bij die kinderen misschien nog wel helemaal niet in beeld. Als Mozes niet naar de berg komt, moet de berg misschien wel naar Mozes komen?’

Transparantie

Het voorzitterschap betekent ook een plaats in de Ledenraad. Op welke manier gaat Petra haar thuisprovincie vertegenwoordigen? ‘Ik zit daar als Zeeuw en ik ben me ervan bewust dat ik vanuit draagkracht mijn eigen regio representeer,’ stelt de inwoonster van Ritthem, die elke antwoord bedachtzaam formuleert. ‘Het is zaak om feedback te vragen en te sparren met foraleden die in het veld zitten. Men is op zoek naar transparantie. Niet alles wat in de Ledenraad wordt besproken, hoeft te worden teruggekoppeld, al bestaat wel verschil tussen minimale terugkoppeling en in alle openheid uitleggen wat de status in de Ledenraad is. Ik wil wel af van het idee dat de Ledenraad een ver-van-je-bedshow is en dat men geen notie heeft van wat daar plaatsvindt.

Ik ben nog maar drieënhalve maand bezig en toch voel ik me als een kind in de snoepwinkel. Er valt nog zo veel te halen, nog zo veel te verbeteren. Twee weken na mijn aanstelling woonde ik een informele bijeenkomst van de Ledenraad bij. Daar hoorde ik goede ideeën waar andere regio’s mee bezig zijn. Onze belangrijkste taak wordt om de regio zichtbaarder te maken in de provincie. Paardensport in Zeeland mag breder worden gezien dan alleen de competitie in wedstrijdverband. Je kunt de paardensport beoefenen op meerdere manieren en dat willen we graag laten zien.’