KNHS
Endurance
vereniging

Catherine van Ravenstein (35) ontdekte endurance pas enkele jaren geleden, maar inmiddels heeft deze gedreven voorzitter van de KNHS Endurancevereniging haar hart verloren aan de discipline. ‘Voor mij voelde het als een warm bad waar ik in terecht kwam.’

Catherine: ‘Toen ik hoorde van een sport waarbij je in competitieverband door de prachtigste natuurgebieden kunt rijden, ben ik direct bij een endurancewedstrijd in Leersum gaan helpen als vrijwilliger. Het viel me op hoe gemoedelijk iedereen met elkaar omging. Je bent samen de hele dag lekker buiten bezig en helpt elkaar waar je kunt. Endurance is een kleine discipline en daardoor kennen mensen elkaar. Iedereen is bereid om zijn kennis te delen. Voor mij voelde het als een warm bad waar ik in terecht kwam. Inmiddels ben ik gestart in de klasse I en zoek ik graag de uitdaging in de endurance met mijn paard. De rol van voorzitter voor het bestuur van de KNHS Endurancevereniging is op mijn pad gekomen omdat ik organisatorisch erg sterk ben. De Algemene Ledenvergaderingen liepen niet altijd even soepel en ik breng daar nu meer structuur in. Op dit moment kent het bestuur vijf bestuursleden die verantwoordelijk zijn voor sponsoring, wedstrijdzaken, communicatie en de ledenadministratie. Aan het einde van dit jaar loopt voor twee leden hun termijn af en we zijn druk op zoek naar nieuwe bestuursleden. Dat is best lastig, aangezien het takenpakket van een bestuurslid van een nationale vereniging, zoals de KNHS Endurancevereniging, nogal veelomvattend is. Ook zijn de thema’s anders dan bij een regionale rijvereniging,’ legt Catherine uit.


‘Ruiters weten vaak niet dat endurance heel toegankelijk en laagdrempelig is’


Wedstrijdorganisaties ondersteunen

Om endurancewedstrijden te kunnen rijden heb je een lidmaatschap van de vereniging nodig, maar de vereniging heeft meer te bieden, ook aan ruiters die nog niet bekend zijn met de sport. ‘Als vereniging vertegenwoordigen we 550 actief rijdende leden, variërend in de leeftijd van 7 tot 80 jaar. Samen met wedstrijdorganisatoren kijken we ieder jaar naar de samenstelling van de wedstrijdkalender. Hierbij zoeken we naar een goede spreiding van wedstrijden door het jaar heen. Bij de organisatie van een endurancewedstrijd komt veel kijken en daarom biedt de KNHS Endurancevereniging op verschillende manieren ondersteuning aan wedstrijdorganisaties. We regelen het zelfontwikkelde wedstrijdprogramma KEV-in en hebben diverse wedstrijdmaterialen beschikbaar zoals tape, borden en tenten. Verder leveren we een financiële bijdrage om een aantal kosten van een wedstrijdorganisatie te dekken en zo ook kleinere wedstrijden mogelijk te maken.


‘We vertegenwoordigen 550 actief rijdende leden in de leeftijd van 7 tot 80 jaar’


De kosten voor vergunningen voor de routes en voor het gebruik van een groot terrein lopen soms hoog op. Ook het regelen van lunchpakketten voor tien tot twintig vrijwilligers brengt kosten met zich mee of de huur van verlichting op het terrein als in het donker moet worden gestart of gefinisht. Uiteraard zijn voor een wedstrijd juryleden en federatievertegenwoordigers nodig en daarnaast moeten twee tot drie dierenartsen aanwezig zijn voor de verplichte en uitgebreide vetchecks om het welzijn van de paarden te waarborgen. We kunnen hiervoor vaak rekenen op de inzet van veterinaire studenten van V.S.R. de Solleysel, die de dierenartsen ondersteunen. We zijn erg blij met deze bijzondere samenwerking met dierenartsen en studenten.’

Promotie van de sport

‘Ruiters weten vaak niet dat de endurancesport een heel toegankelijke en laagdrempelige discipline is. Promotie en meer bekendheid van de sport zijn daarom speerpunten voor de vereniging. Voor een grote groep ruiters is een endurancewedstrijd makkelijk haalbaar. Endurance is veel meer dan alleen de lange kampioenschapsritten van 160 kilometer waar je over leest in de media. We kennen vier nationale klassen en de laagste klasse, de klasse I, begint al met ritten van 20 kilometer. Voor de ruiter die met zijn paard geregeld een bosrit van twee tot drie uur maakt, is dat goed te doen. Je hebt geen speciale uitrusting of harnachement nodig. Zeker in het begin kun je gewoon starten met een dressuurzadel. Endurance is heus niet alleen voor kleine vlugge Arabieren, waar de sport bekend om staat. Je kunt prima met andere paardenrassen deelnemen, zoals Friezen, Tinkers, IJslanders of KWPN’ers. Een van de manieren waarop we de lagere klassen van de endurancesport in de regio promoten is door rijverenigingen en maneges aan te schrijven en informatiebijeenkomsten te organiseren. Onlangs was er een informatieavond met Iris van der Horst, voormalig kaderlid en voorzitter van het enduranceforum. Naar aanleiding daarvan is een aantal nieuwe leden voor het eerst gestart op een wedstijd. Als we dat in iedere regio voor elkaar krijgen, kunnen we best een verschil maken in het aantrekken van nieuwe leden als relatief kleine nationale vereniging.’


‘Dat je samen de wedstrijd voltooit, is al een overwinning op zich’


Samenwerking zoeken

‘Een ander traject waar we mee bezig zijn is het zoeken van samenwerking met maneges en verenigingen die buitenritten als Enjoy the Ride, Ride&Run en Bike&Ride organiseren. Voor wedstrijdorganisaties is het nu een behoorlijke opgave om een endurancewedstrijd te organiseren, dus waarom niet gebruikmaken van de faciliteiten die er al zijn en de routes die zijn uitgezet? Een Enjoy the Ride-rit op zaterdag kan bijvoorbeeld worden gecombineerd met een endurancewedstrijd op zondag. Zeker voor de lagere klassen is dat heel goed mogelijk. Waar we als vereniging tegenaan lopen is dat in Nederland weinig wedstrijden worden georganiseerd. Dat is voor veel ruiters met wedstrijdambities een grote drempel om te beginnen. Dus hoe meer wedstrijden we kunnen stimuleren, hoe meer deelname kan ontstaan en hoe meer de aanwas kan groeien. Die aanwas is belangrijk, want de lagere klassen dragen de hogere klassen. Je hoeft bij de endurance niet te promoveren en kan dus altijd in de lagere klassen blijven rijden, maar degenen die wel doorstromen, kunnen zomaar de talenten van de toekomst worden.’



‘Endurance is heus niet alleen

voor kleine vlugge Arabieren’


Kennis delen

‘Een gevleugelde uitspraak in de endurancesport is to finish is to win. De uitdaging in de endurance ligt in het samen met je paard een bepaalde afstand over diverse terreinen overbruggen. Dat je samen de wedstrijd voltooit, is al een overwinning op zich. Dat maakt de sport voor mij ook zo bijzonder. Als je paard na de gelopen afstand door de veterinairen als fit to continue wordt gekeurd, heb je de wedstrijd met succes volbracht. Hoe hoger de klassen, hoe langer de afstanden en hoe groter de uitdaging. De afstand van 80 kilometer is een belangrijke grens, want langere afstanden vragen een andere training van je paard. Het paard gaat op een andere manier energie verbranden en daar moet je rekening mee houden in de voeding en het management. Ruiters die willen deelnemen aan hogere klassen vanaf 80 kilometer kunnen hier voorlichting over krijgen. Verschillende leden die op een hoger niveau rijden, delen graag hun kennis en bieden bijvoorbeeld lessen aan in het bos. Bij de KNHS Endurancevereniging kunnen we leden hierover informeren.’


‘We zijn voorstander van

een strengere regelgeving vanuit de FEI’


De toekomst van endurance

‘Paardenwelzijn en goed management zijn in iedere discipline van belang, maar zeker in een sport waarin paard en ruiter samen lange afstanden afleggen, zijn ze allesbepalend. Het winnen van een wedstrijd over 160 kilometer mag natuurlijk niet ten koste gaan van het paard. Internationaal gezien liggen de snelheden waarmee de paarden worden gereden een stuk hoger. Ook de regelgeving vanuit de FEI, de internationale sportbond, ligt net iets anders dan de reglementen die de KNHS hanteert. In Nederland hanteren wij over het algemeen strakkere kaders. Dat betekent dat je als ruiter nog beter op het welzijn van je paard moet letten. Een goed management wordt zo nóg belangrijker. Het idee is daarom om ruiters meer voorlichting te geven en zowel paardenwelzijn als het behouden van het competitieve element van endurance te waarborgen. Om die reden zijn we voorstander zijn van een strengere regelgeving vanuit de FEI. Momenteel is de FEI bezig met het grootschalig herzien van het reglement en we hopen dat veel van de verbeteringen worden aangenomen. Die hebben betrekking op de welzijnskaders zoals hartslag, promotie naar het internationaal niveau, snelheden en sancties voor overtredingen. Deze veranderingen zijn goed voor het welzijn van de paarden en voor de toekomst van de endurancesport en daar zetten wij ons graag voor in.’

Meer weten?